ตอนที่ 173 วันคล้ายวันเกิด

จากนั้น นางก็แลเห็นบนพุ่มไม้ในลานเรือนล้วนเกาะกุมไปด้วยน้ำแข็ง ใสกระจ่างแวววาว ราวกับงานศิลปะอันประณีตงดงามแต่ละชิ้น

อดมิได้ที่จะยื่นมือออกไปสัมผัสก้อนน้ำแข็งเหล่านี้ สัมผัสได้ถึงไอเย็นยะเยือกและผิวสัมผัสอันเรียบเนียน ยามที่นางแตะต้องแผ่วเบา ก็พบว่าก้อนน้ำแข็งเหล่านี้ประสานเข้ากับใบไม้อย่างแนบแน่น ดั่งเครื่องประดับที่ธรรมชาติประทานให้

นางยื่นนิ้วออกไปอย่างระมัดระวัง พยายามจะแกะก้อนน้ำแข็งบนใบไม้ใบหนึ่งลงมาให้สมบูรณ์ ผ่านความพยายามอยู่ชั่วครู่ ในที่สุดก็ปลดก้อนน้ำแข็งออกจากใบไม้ได้สำเร็จ โดยไร้ซึ่งรอยชำรุดเสียหายแม้แต่น้อย

ในมือกุมก้อนน้ำแข็งอันสมบูรณ์แบบชิ้นนี้ไว้ ในใจอดมิได้ที่จะบังเกิดความพึงพอใจและประหลาดใจระคนยินดี