ตอนที่ 154 ประเดี๋ยวนางไม่ยอม เจ้าก็ร้องไห้เลยดีไหม?

“ย่อมต้องมีให้ทุกคนอยู่แล้ว”

สิ้นเสียงของเฉียวหรงจิ่น ชิงเหลียนและชิ่นอวิ๋นก็ยกสิ่งของเหล่านั้นเข้ามา แน่นอนว่าของมีจำนวนมาก ลำพังเพียงพวกนางสองคนย่อมยกไม่ไหว ล้วนเป็นบ่าวไพร่ของจวนตระกูลเฉียวที่ช่วยกันยกเข้ามา

ไม่นานนัก เฉียวหรงจิ่นก็นำของขวัญที่ตนเตรียมไว้ให้บิดาตระกูลเฉียวและมารดาตระกูลเฉียว รวมถึงบรรดาพี่ชายพี่สะใภ้และเหล่าหลานชายแจกจ่ายออกไปทีละคน

ภายในโถงหลักเปี่ยมล้นด้วยความชื่นมื่น บิดาตระกูลเฉียวและมารดาตระกูลเฉียวรวมถึงบรรดาพี่ชายพี่สะใภ้ต่างคาดไม่ถึงว่าของที่เฉียวหรงจิ่นมอบให้จะใจป้ำถึงเพียงนี้ มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นของล้ำค่าราคาสูง แม้แต่ของที่มอบให้เหล่าเจ้าหนูในบ้านก็ยังเป็นของเล่นของใช้ล้ำค่า พวกเขาจึงเอ่ยปฏิเสธตามจิตสำนึก ทว่าสุดท้ายก็มิอาจขัดลูกสาวและน้องหญิงได้ จึงจำต้องรับเอาไว้

“ขอบคุณท่านป้าขอรับ!”

เด็ก ๆ หลายคนเอ่ยขอบคุณอย่างเบิกบานใจ