ตอนที่ 143 บิดาข้ามิอาจรับคำเรียกขานนี้ได้

อ๋องรุ่ยมองดูชายชราตรงหน้าที่จิตวิญญาณฮึกเหิมเปี่ยมล้น สายตาเฉียบคมผู้นี้ พลันนึกออกทันทีว่าเป็นผู้ใด?

นี่มิใช่ท่านพ่อของอาจิ่นหรอกหรือ?

โทษที่เขาไม่รู้มิได้ ด้วยความที่เป็นเพราะแม้จะเข้าเฝ้าราชสำนักในโถงเดียวกัน ทว่าจุดที่ทั้งสองยืนกลับห่างไกลกันยิ่งนัก อีกทั้งพ่อตาท่านนี้ทุกครั้งหลังเลิกประชุมราชสำนักก็เดินจากไปรวดเร็วยิ่ง จึงแทบมิเคยได้ข้องแวะอันใดกันเลย

แต่ก่อนต่อให้พานพบก็คงมิเหลือบมองแม้เพียงแวบเดียวอยู่แล้ว อย่างไรเสียในยามนั้นเขาก็มิอาจพูดได้ว่าชอบอาจิ่น กระทั่งภายหลังยังรังเกียจนางยิ่งนัก

เมื่อนึกถึงข่าวลือในช่วงสองวันนี้ จึงคาดเดาว่าอีกฝ่ายคงมาหาเรื่องตนเป็นแน่

ทว่า แม้จะล่วงรู้ ฉีเหิงก็ยังคงทำความเคารพเฉียวอวิ๋นซานอย่างมีมารยาทพลางเอ่ยว่า “พ่อตาท่าน สบายดีหรือไม่”

“คารวะท่านอ๋องรุ่ย”