ตอนที่ 102 คนผู้นี้ เขารู้จักจริง ๆ เสียด้วย

ฉีโย่วเก็บยาพิษที่เตรียมไว้ในมือเข้าที่เอวอย่างเงียบเชียบ

ยาพิษนี้คือสิ่งที่เขาเตรียมการไว้นานแล้ว ย่อมไม่เอาชีวิตตนเองและเสี่ยวหยวนจื่อมาล้อเล่น คนก็ต้องจับ ทว่าพวกเขาก็ต้องมีแผนการที่รัดกุมรอบคอบ ยาพิษนี้เขาเตรียมไว้ใช้ยามไม่อาจต้านทานฝ่ายตรงข้ามและไม่มีผู้ใดรุดมาช่วยพวกเขาได้ทันท่วงที ผลสุดท้าย วันนี้กลับไม่ได้ใช้ เพราะมีบุรุษตรงหน้าผู้นี้ปรากฏตัวขึ้น

อย่าว่าแต่ คนผู้นี้ เขาช่างรู้จักเสียจริง

มหาเสนาบดีท่านเซียวเฉวียนในชาติก่อน

ยามได้พบใบหน้าที่คุ้นเคยนี้อีกครา แววตาของฉีโย่วพลันวาบผ่านความประหลาดใจสายหนึ่ง

คนผู้นี้ย่อมมิใช่รู้จักในชาตินี้ หากแต่เป็นคนที่มีความข้องแวะมากที่สุดในชาติก่อน การที่ตนสามารถก้าวขึ้นสู่บัลลังก์ได้นั้นก็ได้รับการสนับสนุนจากคนผู้นี้เช่นกัน