บทที่ 210: กดให้อยู่ข้างล่าง

บทที่ 210: กดให้อยู่ข้างล่าง

เห็นหลินเซี่ยจู่ ๆ ก็กระปรี้กระเปร่าขึ้นมา ลั่วเสวี่ยเวยก็อดสงสัยไม่ได้ พลางคิดในใจว่า เดินช็อปปิงเหนื่อยกว่านอนอีกเหรอ?

ปกติเขาก็ขี้เกียจจะตาย พอฉันพูดถึงเรื่องนอนก็น่าจะดีใจสิ?

แต่ในเมื่อหลินเซี่ยยอมออกจากบ้าน เธอก็ไม่พูดอะไรต่อ พอดีตัวเองก็จะซื้อของกินด้วย แล้วแวะซื้อถุงยางสักหน่อย เมื่อคืนใช้หมดเกลี้ยงแล้ว

แต่พอมาถึงถนนคนเดิน เห็นหลินเซี่ยดูหมดแรง หาวไม่หยุด ลั่วเสวี่ยเวยก็เริ่มไม่พอใจ

“นี่ นายรับปากว่าจะมาเดินช็อปปิงเป็นเพื่อนฉัน อย่างน้อยก็ช่วยทำตัวให้กระปรี้กระเปร่าหน่อยสิ ทำไมถึงดูหงอยเป็นหมาแบบนี้ล่ะ”

หลินเซี่ยบิดขี้เกียจแล้วมองลั่วเสวี่ยเวย “เธอไม่รู้เหรอว่าทำไมฉันถึงไม่มีแรง?”