กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 209: นอนยังเหนื่อยกว่าเดินช็อปปิง
ตอนกลางคืน หลังอาบน้ำเสร็จ หลินเซี่ยก็ทิ้งตัวลงนอนในผ้าห่มอุ่น ๆ สีหน้าสบายสุด ๆ
“อ้า~ นอนบนเตียงนี่สบายที่สุดเลย ถ้าไม่ต้องทำอะไร แล้วนอนอยู่แบบนี้ได้ทั้งวันก็คงดี”
ลั่วเสวี่ยเวยได้ยินก็ขยับเข้ามาใกล้ทันที “เฮ้! ถ้านายอยากทำแบบนั้นก็ได้นะ ยังไงฉัน เจ้าของห้องเช่ารายใหญ่ ก็เลี้ยงนายไหวอยู่แล้ว อย่างมากนายก็แค่ขายเว็บไซต์ของตัวเองให้คนอื่นในราคาถูกก็พอ”
“พูดจริงนะ ฉันก็อยากใช้ชีวิตแบบนั้นเหมือนกัน”
แน่นอนว่าหลินเซี่ยอยากนอนเฉย ๆ มีภรรยาเศรษฐินีเลี้ยงดูแล้ว จะพยายามไปทำไม แต่ติดตรงที่เขาหยุดพยายามไม่ได้
วินาทีถัดมา หลินเซี่ยก็ถอนหายใจอีกครั้ง “น่าเสียดาย ฉันใช้ชีวิตแบบไม่ต้องทำอะไรไม่ได้สินะ”