กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 165: ฉันชอบทำเรื่องแย่ ๆ ที่สุดเลย
ลั่วเสวี่ยเวยยืนอยู่หน้าโรงเรียน มือข้างหนึ่งเกาะเสาไฟข้างกาย พลางมองเข้าไปด้านในและรอหลินเซี่ยมาหา
เดิมทีพ่อบ้านตั้งใจจะพาลั่วเสวี่ยเวยมาส่งตรงหน้าหลินเซี่ย แต่เธอปฏิเสธ เพราะอยากให้หลินเซี่ยมารับเธอ ไม่ใช่ให้เธอเป็นฝ่ายไปหาเขาเอง
คืนนั้นที่ซานฟรานซิสโก ตอนที่เธอทั้งลนลาน เศร้า และสิ้นหวังที่สุด ภาพที่หลินเซี่ยปรากฏตัวขึ้นตรงหน้า เธอจะไม่มีวันลืมไปตลอดชีวิต
นั่นเป็นช่วงเวลาที่เธอมีความสุขที่สุด เธอชอบความรู้สึกที่หลินเซี่ยเป็นฝ่ายมาหาเธอ มันทำให้เธอรู้สึกอุ่นใจจริง ๆ
ระหว่างรอ ลั่วเสวี่ยเวยก็ดึงดูดสายตาผู้คนไม่น้อย