กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 155: พี่ลั่วกลัวเจ็บ
วันต่อมา เดิมทีลั่วเสวี่ยเวยวางแผนจะพาหลินเซี่ยไปเที่ยวไชนาทาวน์ แต่ตอนนี้ข้อเท้าเธอแพลง เดินไกลขนาดนั้นไม่สะดวกแล้ว
ส่วนหลินเซี่ยอยากพักผ่อนเล่นอยู่ที่โรงแรมกับลั่วเสวี่ยเวยสักวันพอดี เพราะคอมพิวเตอร์สเปกจัดเต็มกับเครื่องเกมนี่ เขายังไม่เคยเล่นเลย
ลั่วเสวี่ยเวยไม่ค่อยเต็มใจนัก เธอยังอยากออกไปเที่ยวอยู่ดี
เพราะเธอรู้สึกว่าการหมกตัวเล่นเกมอยู่ในห้องมันน่าเบื่อจะตาย ถ้าอยู่ในห้องทั้งที ก็ควรทำอะไรตื่นเต้น ๆ ที่ผู้ใหญ่เขาทำกันสิ
“เล่นเกมจะไม่ใช่สิ่งที่ผู้ใหญ่เล่นได้ยังไง? ผู้เยาว์ยังเล่นเกมไม่ได้เลย พวกเขามีระบบป้องกันการติดเกมนะ” หลินเซี่ยพูดอย่างมีเหตุผลเต็มที่
“...”