กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 142: ไปหาภรรยากัน!
ตลอดทั้งคืน หลินเซี่ยนั่งอ่านไดอารีเล่มหนาเล่มนี้ มันเกิดจากสมุดบันทึกหลายเล่มนำมาเย็บรวมกัน กระดาษแต่ละส่วนจึงมีเนื้อไม่เหมือนกัน
ตอนลั่วเสวี่ยเวยอายุสิบสองปี เธอถูกเสิ่นซีผู้เป็นน้าสาวพาไปอยู่ที่ถนนวงแหวนรอบที่สามในเมืองหลวง จะได้กลับมาเยี่ยมคุณย่าที่บ้านเกิดก็ต่อเมื่อถึงช่วงปิดเทอม
พออายุสิบห้าปี เธอก็สอบเข้าโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งประจำเมืองได้ จึงรีบกลับบ้านเกิดด้วยความดีใจเพื่อบอกข่าวนี้กับคุณย่า
แต่เมื่อกลับไปถึง ลั่วเสวี่ยเวยก็พบว่าต้าหวง สุนัขตัวใหญ่ที่อยู่เป็นเพื่อนเธอมาตลอดวัยเด็ก หายไปแล้ว เหลือเพียงลูกสุนัขสีเหลืองตัวเล็กที่เพิ่งหย่านมตัวหนึ่งมาแทนที่