กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 138: การจากลา
พอเห็นหลินเซี่ย ความว้าวุ่นและหดหู่ในใจก็สลายไปไม่น้อย ใบหน้าของลั่วเสวี่ยเวยเผยรอยยิ้มออกมาทันที
เธอเดินเร็ว ๆ เข้าไปหาหลินเซี่ยอย่างอารมณ์ดี จนมาหยุดอยู่ตรงหน้าเขา
“นายมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง? นายคงรู้แล้วใช่ไหม?” ลั่วเสวี่ยเวยถามด้วยสีหน้าประหลาดใจทั้งที่ยังมีรอยยิ้มอยู่
“อืม คุณอาหม่าบอกฉันแล้ว ฉันก็เลยมา”
“แต่นายไม่ควรอยู่ในห้องเรียนเหรอ?”
“ก็แค่คาบภาษาอังกฤษคาบเดียวเอง ยังไงฉันก็ฟังไม่รู้เรื่องอยู่แล้ว จะเข้าเรียนหรือไม่เข้าเรียนก็ไม่ต่างกันหรอก”
หลินเซี่ยตอบพลางยิ้ม จากนั้นก็พูดต่อว่า “ภรรยากำลังจะเดินทางไกลทั้งที ฉันก็ต้องมาส่งอยู่แล้วสิ”