กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 135: อาการนอนไม่หลับ
มองจากด้านนอก ตอนนี้ร่างท่อนบนของหลินเซี่ยถูกวัตถุทรงกลมปริศนากลืนเข้าไปจนมิด เขาดิ้นกระตุกอยู่สองสามครั้ง ก่อนจะยอมแพ้และแน่นิ่งไป
แต่ความจริงใต้ผ้าห่มคือ ลั่วเสวี่ยเวยกำลังกอดศีรษะของหลินเซี่ยแล้วแทะไปสองสามที
ท่ามกลางแสงสลัว หลินเซี่ยมองลั่วเสวี่ยเวยที่ขดตัวเป็นก้อน “แทะเสร็จหรือยัง? ถ้าเสร็จแล้วก็ไปอาบน้ำได้แล้ว”
“……”
ลั่วเสวี่ยเวยยื่นปากเล็กน้อย ก่อนจะพึมพำว่า “ไม่มีความสุข”
“ทำไมถึงไม่มีความสุขล่ะ?”
“ไม่มีเหตุผล แค่ไม่มีความสุขก็เท่านั้น” ลั่วเสวี่ยเวยทำปากยื่นพลางพึมพำ
พูดจบ เธอก็ปล่อยหลินเซี่ย จากนั้นผลักผ้าห่มออกแล้วลุกขึ้น หยิบชุดนอนของตัวเองเงียบๆ ราวกับเด็กที่กำลังงอน ก่อนลากเสื้อผ้าไปอาบน้ำ
หลินเซี่ยเห็นดังนั้นจึงพูดว่า “ฉันลืมไปแล้ว เธอไม่ต้องไม่สบายใจแล้ว”