กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 49: ถูกพี่สาวขี้หื่นพาเสียคนจนกู่ไม่กลับ
หลินเซี่ยชะงักไปเมื่อได้ยินคำตอบ ก่อนจะนึกออกทันทีว่าอีกฝ่ายเป็นใคร
เขาหัวเราะเบา ๆ แล้วพูดว่า “ชิ้นนี้ไม่ขาย”
“จริงเหรอ? ไม่ขายให้ใครเลยเหรอ?” เสียงหวานใสราวกระดิ่งของลั่วเสวี่ยเวยดังขึ้นพร้อมน้ำเสียงเจือรอยยิ้ม
“ไม่ขายหรอก เพราะหัวใจของฉันเตรียมไว้ให้พี่สาวแล้ว”
ประโยคเดียวทำให้ลั่วเสวี่ยเวยที่เดิมคิดจะแกล้งหยอกหลินเซี่ยถึงกับหน้าแดงขึ้นมาเล็กน้อย รอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้าอย่างห้ามไม่อยู่ จนเธอแสร้งทำต่อไม่ไหว
เสียงหัวเราะที่ดังขึ้นกะทันหันทำให้เสี่ยวอันซึ่งกำลังทำงานอยู่ข้าง ๆ อดหันไปมองไม่ได้ เธอมองอีกฝ่ายด้วยสีหน้าสงสัย