เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 25: คิดถึงภรรยาแล้ว
“เดี๋ยวก่อน อย่าดึงแรงขนาดนั้นสิ! เดี๋ยวก็พังกันพอดี! ฉันมีเสื้อผ้าอยู่แค่สองชุดเองนะ”
“จะกลัวอะไรล่ะ ถ้าพังฉันซื้อชุดใหม่ให้เอง”
“มันไม่ใช่เรื่องใหม่หรือเก่านะ”
“ไหนบอกว่าฉันไม่กล้าไง? มาเลย นายจะถอดเสื้อผ้าฉันก็ได้นะ”
“!!!”
หลินเซี่ยใช้สองมือขวางลั่วเสวี่ยเวยเอาไว้จนแทบไม่ทัน แล้วจะเอามือที่ไหนไปดึงเสื้อผ้าเธอได้อีก
แถมผู้หญิงคนนี้ยังแรงเยอะเกินไป หลินเซี่ยต้านเธออย่างยากลำบาก ยิ่งตอนที่อยู่ใกล้ชิดกันขนาดนี้ สัมผัสนุ่มนิ่มก็ส่งผ่านมือและแขนของเขาไม่หยุด
ความร้อนรุ่มไร้ที่มาก็พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ จนเขารู้สึกว่าใกล้จะควบคุมตัวเองไม่อยู่แล้ว
ขณะที่ทั้งสองกำลังพัวพันกันอยู่ จู่ๆ เสียงปลุกจากโทรศัพท์ของหลินเซี่ยก็ดังขึ้น ทำให้ทั้งคู่ชะงักและได้สติกลับมา