บทที่ 24: ลั่วเสวี่ยเวยพูดแล้วทำจริง ไม่ใช่ดีแต่ปาก

บทที่ 24: ลั่วเสวี่ยเวยพูดแล้วทำจริง ไม่ใช่ดีแต่ปาก

ลั่วเสวี่ยเวยเอาน้ำอุ่นกับผ้าขนหนูมา แล้วอุ้มหลินเซี่ยไปพิงหัวเตียงให้เรียบร้อย

ตลอดทั้งกระบวนการ หลินเซี่ยนอนนิ่งราวกับหลับเป็นตาย ทำเอาลั่วเสวี่ยเวยเหนื่อยไปไม่น้อย

ถึงเธอจะมีแรงเยอะ แต่ยังไงก็เป็นผู้หญิง ความอึดจึงไม่ค่อยดีนัก

“ดูเหมือนเรื่องเมาแล้วเสียการควบคุมจะเป็นแค่เรื่องเพ้อเจ้อสินะ ถ้าเมาจริงจะยังมีปฏิกิริยาอะไรได้อีก ไม่อย่างนั้นก็คงแค่โม้ หรือไม่ก็หาเรื่องแก้ตัวกันทั้งนั้น”

ลั่วเสวี่ยเวยมองหลินเซี่ยที่เมาปลิ้นแล้วบ่นออกมาคำหนึ่ง อย่างไรเสียเธอก็ไม่เชื่อหรอกว่า ถ้าหลินเซี่ยไม่ได้เมา การที่เธอเข้าใกล้เขาขนาดนี้จะไม่ทำให้เขามีปฏิกิริยาอะไรเลย