กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 229 แท้จริงคือการแตกพ่ายหนี
“นี่คือจุดกำเนิดของมนุษย์ระหว่างดวงดาว ประวัติศาสตร์ที่แท้จริงของมนุษย์ระหว่างดวงดาวกินเวลายาวนานถึง 1,000 ปีแล้ว ส่วนเหตุใดหลังจากนั้นโลกจึงพัฒนามาเป็นแบบนี้...” ปรมาจารย์ต้วนเมิ่งหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนเอนหลังพิง “ฉันพูดจนเหนื่อยแล้ว คุณบอกฉันก่อน ดาวโลกล่ะเป็นอย่างไรบ้าง? หลังจากพัฒนามานานถึง 1,000 ปี ฉันคิดว่าพวกคุณคงจะมาหาพวกเราได้ในไม่ช้า”
“ไม่มีการพัฒนานานถึง 1,000 ปี” สวีหลิงฉวีกะพริบตา
“หมายความว่าอย่างไร?” ปรมาจารย์ต้วนเมิ่งสังเกตเห็นว่าสวีหลิงฉวีมีอารมณ์ผิดปกติ เธอดูเหมือนจะตกใจเล็กน้อย แต่สิ่งที่เห็นได้ชัดยิ่งกว่าคือความเงียบ