กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 228 อุดมคติอันยิ่งใหญ่ที่สุดของมนุษย์
“สาธารณรัฐระหว่างดวงดาว?”
“ใช่ สาธารณรัฐระหว่างดวงดาว” ปรมาจารย์ต้วนเมิ่งหลุบตาลง “สาธารณรัฐระหว่างดวงดาวอันยิ่งใหญ่และเปล่งประกาย เดิมทีฉันเคยคิดว่ามันจะเป็นดินแดนในอุดมคติชั่วนิรันดร์ของมนุษย์ระหว่างดวงดาว แต่ตอนนี้มันได้กลายเป็นอดีตที่ไม่มีวันหวนกลับไปอย่างสิ้นเชิงแล้ว นอกจากฉันกับปีศาจเฒ่าโยวเต๋อ คงไม่มีใครจำได้อีกแล้วว่ามันเคยมีอยู่”
สวีหลิงฉวีขมวดคิ้วเล็กน้อย