เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 128 ปัญหาการเพาะเลี้ยง
ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าหนึ่งในนั้นย่อมต้องมอบให้พลเอกเหวินอย่างแน่นอน แต่อนุภาพของน้ำยาเทียบกับดอกไม้ใบบัวภูเขาที่สมบูรณ์ไม่ได้ ไม่อาจแก้ไขปัญหาพลังจิตของท่านพลเอกได้หมดสิ้น ทำได้เพียงบรรเทาลงชั่วคราวเท่านั้น หากต้องการรักษาให้หายขาดโดยสิ้นเชิง ก็ยังคงต้องให้พวกเขาเพาะพันธุ์ดอกใบบัวภูเขาต้นใหม่ขึ้นมาให้ได้เสียก่อน
“นี่ไม่ใช่เรื่องที่พวกเราต้องมานั่งกลัดกลุ้ม ให้เบื้องบนเขากลุ้มกันไปเถอะ” สถาบันวิจัยปิดผนึกน้ำยาไว้อย่างดี แล้วเก็บเข้าสู่ตู้เซฟนิรภัย
เวลานี้ศาสตราจารย์ฉีเองก็กำลังกลัดกลุ้มอยู่เช่นกัน จนผู้อำนวยการสือรำคาญเขาเต็มทน
“นายอย่ามาเดินวนไปวนมาตรงนี้จะได้ไหม ฉันมองจนตาลายไปหมดแล้ว”
“เหล่าสือ นายว่าเพราะอะไรกันล่ะ ทำไมฉันถึงปลูกเจ้าดอกใบบัวภูเขานี่ไม่ขึ้นเสียที” ก่อนหน้านี้สิ่งที่ทำให้เขากลัดกลุ้มก็คือเมล็ดบัวที่จนปัญญาจะรับมือ พอมาตอนนี้ก็ยังมีดอกใบบัวภูเขาที่ยุ่งยากยิ่งกว่าโผล่มาอีก
“ฉันจะไปรู้ได้ยังไง ฉันไม่ใช่นักปลูกพืชเสียหน่อย” ผู้อำนวยการสือดื่มชาหมดแล้ว จึงค่อย ๆ วางถ้วยชาลงอย่างเชื่องช้า
“ไหนว่ายัยหนูแซ่เหวินนั่นเก่งกาจมากไม่ใช่หรือ ทำไมหล่อนถึงจัดการไม่ได้ล่ะ” ศาสตราจารย์ฉีกลุ้มใจจริง ๆ ระดับความกลมกลืนธรรมชาติของเขาเองสูงถึงร้อยละ 88 แต่ก็ทำได้เพียงเบิกตากว้างมองดอกใบบัวภูเขาตาปริบ ๆ พอร่างจิตปลดปล่อยพลังงานธาตุพฤกษาออกไป ก็ราวกับวัวดินจมลงสู่ก้นสมุทรอย่างไรอย่างนั้น