ตอนที่ 127 งานเก็บตก

ตอนที่ 127 งานเก็บตก

มู่จิ่นลูบผมยาวสีน้ำตาลเข้มของจือจือพลางพยักหน้า “ใช่แล้ว ยังคงเป็นอีกัวนาทะเลตัวเดิมจากคราวก่อนนั่นแหละ”

ซีซีเองก็ขยับเข้ามาดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น พอเห็นหน้าตาของอีกัวนาทะเลชัดเจนแล้วจึงเกาหัวอย่างใสซื่อ “สิ่งมีชีวิตชนิดนี้ดูเหมือนดาวไห่หลานจะไม่มีนะ หน้าตาดูดุร้ายน่ากลัวทีเดียว”

พอได้ยินลูกสาวพูดเช่นนั้น โอลิเวียก็ละสายตามาชำเลืองมองแวบหนึ่ง เป็นสายพันธุ์ที่ดาวไห่หลานไม่มีจริง ๆ หน้าตาแบบนี้คงจะเป็นสัตว์ดุร้ายกระมัง?

เมื่อคิดได้ดังนั้น เธอจึงเอ่ยปากถามออกไปตรง ๆ

“ไม่ใช่หรอกนะ มันกินพืช แถมยังขี้ขลาดมากด้วย” จือจือส่ายหน้าพลางอธิบายให้ราชินีเงือกฟัง

หืม? หน้าตาแบบนี้เนี่ยนะกินพืช? ช่างเป็นข้อความที่แปลกใหม่ไม่คุ้นเคยจริง ๆ

“จือจือพูดถูกแล้ว เจ้าหมอนี่ชอบสาหร่ายที่ขึ้นตามโขดหินใต้ทะเลที่สุด” มู่จิ่นมองดูอีกัวนาทะเลที่ดำดิ่งลงสู่ใต้ทะเลเพื่อแทะเล็มสาหร่ายทะเล พลางเอ่ยแนะนำพฤติกรรมความเป็นอยู่ของมันให้สองแม่ลูกฟังด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

หลังจากฟังคำอธิบายของมู่จิ่น สองมนุษย์เงือกก็รู้สึกว่าต่อไปคงไม่อาจ ‘ตัดสินสัตว์จากรูปลักษณ์ภายนอก’ เสียแล้ว เพราะสัตว์บางชนิดก็มีหน้าตาที่ชวนให้เข้าใจผิดได้ไม่น้อย เหมือนอย่างสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าอีกัวนาทะเลตัวนี้