เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 108 ถูกศรหยิน
ตอนค่ำ ซูจื่อหยางหยุดให้คนไข้กินตำรับยาใบแรกที่ตัวเองสั่งไว้
จากนั้นก็เริ่มใช้ตำรับใบที่สองซึ่งตรงกับอาการของซวี่หยางในตอนนี้มากกว่า
กินยาเสร็จ ทั้งสามคนนั่งดูโทรทัศน์อยู่บนโซฟา ผ่านไปครึ่งชั่วโมง คิ้วของซวี่หยางก็ขมวดแน่นขึ้นเรื่อย ๆ บนหน้าผากเริ่มมีเม็ดเหงื่อละเอียดผุดขึ้น
“ลุงหยาง? เป็นอะไรไปครับ”
ซูจื่อหยางที่ช่างสังเกตเป็นคนแรกที่รู้สึกว่าซวี่หยางไม่ค่อยปกติ
“ขาปวดมาก ปวดเสียดเข้าไปถึงกระดูกเลย”
ซวี่หยางชายหนุ่มผู้แข็งแกร่งคนนี้ดูทนไม่ไหวเข้าแล้วจริง ๆ เขาเม้มฟันพูดออกมาประโยคหนึ่ง
ซูจื่อหยางเองก็ไม่เคยเห็นอาการแบบนี้ พอเห็นซวี่หยางทนไม่ไหวเอนหลังลงนอนบนโซฟา เขาก็ทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะ
ซวี่ฮุยเห็นน้องชายตัวเองปวดจนหน้าตาเบี้ยว ก็ไม่ได้ตื่นตระหนกเท่าไร แต่จ้องมองซวี่หยางด้วยท่าทีครุ่นคิด