เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 54 ปัญหาร้ายแรง
หลังซูจื่อหยางคุยวางแผนกับแม่เรียบร้อยแล้ว เขาก็กลับเข้าไปในห้องครัว
บรรยากาศบนโต๊ะอาหารยังอึดอัดอยู่บ้าง น้าถงหน้าบึ้งไม่พูดจา ส่วนลุงเฉียงจื่อที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ก็นั่งขบฟันกรอด ๆ ด้วยความกลุ้มใจ
พ่อของซูจื่อหยางหยิบเหล้าซีเฟิ่งออกมาจากตู้ แล้วหยิบจอกเหล้าเล็ก ๆ มาสองใบ ให้ตัวเองกับเฉียงจื่อคนละใบ จากนั้นก็รินเหล้าให้เต็ม
จอกเหล้าไม่ใหญ่ หนึ่งจอกบรรจุเหล้าได้ราวหนึ่งตำลึง เฉียงจื่อเห็นพ่อซูจื่อหยางรินจนเต็ม ก็ยกจอกขึ้นดื่มหมดในอึกเดียว
“ดื่มช้า ๆ หน่อยสิ!” พ่อซูจื่อหยางมองสีหน้าหม่นหมองของเฉียงจื่อ แล้วรินให้อีกจอก
บรรยากาศระหว่างมื้ออาหารอึดอัดสุด ๆ แม้พ่อแม่ซูจื่อหยางจะเกลี้ยกล่อมหลายครั้ง ทั้งสองก็ไม่มีทีท่าจะหยิบตะเกียบ
“น้าถง ลุงเฉียง ให้เกียรติผมหน่อยเถอะ พวกเรากินข้าวกันสักหน่อย พ่อผมวุ่นวายทั้งเที่ยงทำกับข้าวตั้งหลายอย่าง กินหน่อยให้เกียรติกันหน่อยสิครับ ผมก็เพิ่งกลับมาไม่กี่วัน พวกเรายังไม่เคยได้กินข้าวด้วยกันเลย พอเจอกันก็มากินด้วยกันหน่อยเถอะ จะไม่หยิบตะเกียบกันเลยมันอะไรกันครับ!”
ซูจื่อหยางบนโต๊ะเป็นรุ่นน้อง แต่เวลาพูดก็ยังมีน้ำมีนวลอยู่พอสมควร เพราะยังไงซูจื่อหยางก็โตมาท่ามกลางสายตาของน้าถงกับลุงเฉียงจื่อ
พอถูกเกลี้ยกล่อมแบบนี้ ทั้งสองก็หยิบตะเกียบขึ้นมา แม้จะเริ่มกินข้าวแล้ว แต่ก็ยังไม่คุยกัน