เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 53 โรคทางจิต
ผ่านเหตุการณ์ที่แม้แต่หมาก็ยังไม่ยอมกิน แม่ของซูจื่อหยางเสียใจมาก แต่ก็ไม่ได้จมอยู่กับความทุกข์ กลับถือโทรศัพท์มือถือเรียนทำอาหารทุกวัน
อย่างที่ว่าไว้ นอนเอกเขนกอยู่ที่บ้าน ฝีมือทำอาหารก็งอกเงยขึ้นในใจ…
ตอนที่ยังไม่ได้ศึกษาจริงจัง ซูจื่อหยางยังกินข้าวต้มที่แม่ทำได้ตามปกติที่บ้าน แต่พอมาเริ่มศึกษาขึ้นมา เรื่องก็แย่เลย
ตอนนี้เองซูจื่อหยางถึงได้รู้ว่า แท้จริงแล้วอาหารจานเดียวกันนั้นมีวิธีทำให้ไม่อร่อยได้หลายแบบเหลือเกิน
ผ่านการต่อสู้มาเกือบสองสัปดาห์กว่า ภายใต้การเกลี้ยกล่อมไม่หยุดของซูจื่อหยางกับพ่อของเขา ในที่สุดแม่ของซูจื่อหยางก็ยอมละทิ้งความตั้งใจที่จะเป็นสุดยอดมือทำอาหารตัวน้อย
วันนี้ซูจื่อหยางกำลังนอนอ่านหนังสืออยู่ในห้อง ได้ยินเสียงเคาะประตู ก็ลุกขึ้นจากเตียงไปเปิดประตู
“โอ๊ย จื่อหยางอยู่บ้านด้วยหรือเนี่ย!”
ผู้หญิงคนหนึ่งเข็นจักรยานเข้ามาทางประตูใหญ่
“น้าถงนี่เอง เข้ามาเร็ว ๆ เลย!” พอซูจื่อหยางเห็นว่าคนที่มาเป็นเพื่อนร่วมชั้นเก่าของแม่ ก็มองผู้หญิงคนนั้นแล้วทักทาย