เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 31 งานรวมรุ่นเพื่อน (3)
“ขอบคุณเพื่อน ๆ ทุกคนที่สนับสนุนและมอบความรักให้แก่โรงเรียนเก่า ผมขอเป็นตัวแทนของโรงเรียนเก่าขอบคุณเพื่อน ๆ ทุกคนอีกครั้ง!” สิงจื้ออวี่เห็นว่าคนในห้องเกือบทั้งหมดต่างโอนเงินบริจาคกันแล้ว จึงกล่าวไปสองสามประโยคก่อนจะดื่มหมดไปอีกหนึ่งแก้ว
ทันใดนั้นสิงจื้ออวี่กลับไม่ได้กินข้าวต่อ แต่หยิบคอมพิวเตอร์ออกมาจากกระเป๋าที่ตัวเองนำมาวางไว้บนโต๊ะด้านหลัง ทุกคนต่างมองสิงจื้ออวี่ด้วยความงุนงงสงสัย
“เพื่อน ๆ อย่ามัวแต่นิ่งกันสิ กินกันก่อนเลย! กินกันไปก่อน ถ้าไม่พอก็สั่งอาหารเพิ่มได้ ส่วนผม เพื่อความยุติธรรมและโปร่งใส ก็เลยจะมาสรุปยอดการบริจาคของทุกคนต่อหน้าทุกคนตรงนี้เลย!”
สิงจื้ออวี่เห็นทุกคนเงียบเสียงลงและพากันจ้องมองมา จึงอธิบายสิ่งที่ตนเองคิดจะทำ
ซูจื่อหยางกับพวกหม่าจวินสี่คนสบตากัน ชั่วขณะนั้นรู้สึกทำตัวไม่ถูกอยู่บ้าง เพราะพวกเขาดูไม่ออกจริง ๆ กับพฤติกรรมชวนสับสนพวกนี้ของสิงจื้ออวี่
“หวังเฉียง 2,000”
“หวังจื้อหย่ง 5,000”
“จางหย่าซิน 2,000”
สิงจื้ออวี่กดคอมพิวเตอร์ง่วนอยู่พักหนึ่ง ถึงกับขานชื่อไปพลางสรุปรายชื่อไปพลาง ท่าทางแบบนี้ดูคล้ายกับการนับคะแนนเลือกตั้งสมัยยังเป็นนักเรียนอยู่ไม่น้อย