เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 30 งานรวมรุ่นเพื่อน (2)
“เรื่องนี้ยอมความกันได้ไหม?” หานเผิงขมวดคิ้วถาม “นี่ไม่ใช่การก่ออาชญากรรมหรอกหรือ?”
หม่าจวินดื่มเหล้าเข้าไปอีกแก้วใหญ่แล้วถอนหายใจ: “เฮ้อ คนพวกนั้นบอกว่าเป็นความสมัครใจ ตอนที่ฉันไปเจอเข้า มันเป็นแค่เรื่องศีลธรรม ไม่ได้เกี่ยวข้องกับกฎหมาย สุดท้ายฉันแจ้งตำรวจผิดคดี ต่อมาเจ้าแก่เวรนั่นก็หาเรื่องไล่ฉันออก ที่บ้านพ่อกับแม่ฉันแทบจะด่าฉันตาย หาว่าฉันไปยุ่งเรื่องไม่เป็นเรื่อง เฮ้อ!……”
หวังจินชิวตบบ่าหม่าจวิน: “เรื่องนี้ก็โทษพ่อแม่ไม่ได้ พ่อแม่แก่แล้ว พวกท่านก็หวังให้พวกเราอยู่อย่างมั่นคงนั่นแหละ!”
“ก็หมายความว่าอย่างนั้นสินะ……” หม่าจวินถอนหายใจ
“แล้วพวกนายสองคนล่ะ?” หม่าจวินเปลี่ยนเรื่อง
“พวกเราสองคนก็เหมือนเดิม งานที่ทำตอนเรียนจบแหละ ไม่ยุ่ง เงินเดือนก็ไม่เท่าไหร่ อยู่ไปวัน ๆ น่ะ” หานเผิงกับหวังจินชิวเองก็กลับไปทำงานที่โรงพยาบาลประจำอำเภอที่บ้านหลังเรียนจบปริญญาตรี ไม่ได้มีปัญหาอะไรใหญ่โต และก็ไม่ได้มีอนาคตที่โดดเด่นอะไร ใช้ชีวิตไปวัน ๆ