เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 21 ถูกจี้จุด
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใด ซูจื่อหยางได้ยินเสียงคนเรียกตัวเอง
“จื่อหยาง ถึงบ้านแล้ว ตื่นเร็ว!”
ซูจื่อหยางลืมตามองดูรอบข้าง พบว่าคล้ายจะมาถึงหมู่บ้านบนเขาเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง
ทว่าภายในหมู่บ้านกลับสร้างไว้อย่างดี ทุกบ้านล้วนเป็นบ้านพักตากอากาศสองชั้นแบบเดี่ยว
ได้นอนไปตื่นหนึ่ง ซูจื่อหยางรู้สึกว่าเนื้อตัวสบายขึ้นบ้างแล้ว แต่ศีรษะยังคงมึนงงอยู่
“ถึงบ้านแล้วสินะ!” ซูจื่อหยางถูหน้าถูตา อยากดึงสติให้ตัวเองตื่นตัว
“ถึงแล้ว ๆ” เจียงเทียนเห็นซูจื่อหยางยังคงอยู่ในสภาพมึนงง จึงลงจากรถมาพยุงซูจื่อหยางออกไป แล้วประคองเขาเดินเข้าประตูใหญ่ไปด้วยกันทั้งสองคน
“คุณลุงครับ! ศิษย์ของอาจารย์เหมิงเฟย จื่อหยางมาถึงแล้วครับ!” เจียงเทียนก้าวเข้าประตูก็ตะโกนลั่น
“จะตะโกนทำไมกัน… ลุกลี้ลุกลนจริงเชียว!” หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งเดินออกมาจากในบ้าน คำพูดที่เอ่ยออกมาซูจื่อหยางฟังไม่ค่อยเข้าใจนัก แต่ก็ยังพอจับใจความได้เลา ๆ