กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 5 ยาหนึ่งตัว
ฟังเหลียนชุ่ยเล่าจบ
ทุกคนมองหน้ากันไปมา
เวลานี้ซูจื่อหยางที่ช่างสังเกตก็พบว่า คนที่อยู่ในที่นั้นไม่มีใครไม่เผยสีหน้าตกใจ นอกจากอาจารย์เหมิงเฟย
ตั้งแต่ตัวเองกับหลี่เซียนจื่อเดินเข้าห้องมา เขาก็เป็นสีหน้าแบบยิ้มก็ไม่ใช่ไม่ยิ้มก็ไม่ใช่แบบนี้ มาจนถึงตอนนี้ก็ยังเป็นสีหน้าแบบเดิม
อาการที่ยืดเยื้อมานานเช่นนี้ โรคที่พิลึกพิลั่นเช่นนี้ ทำให้นักพรตเฒ่าเซียวชั่วขณะหนึ่งก็คิดไม่ออกเช่นกัน
ดังนั้นจึงได้แต่เข้าไปใกล้จับชีพจรให้เหลียนชุ่ย
นักพรตเซียวจับชีพจรอย่างตั้งใจมาก เวลาผ่านไป 3 นาที ในห้องได้ยินเพียงเสียงหายใจของคน
“เฮ้อ!” หลังจับชีพจรเสร็จ นักพรตเซียวก็ถอนหายใจเบา ๆ
จากนั้นก็หันไปมองอาจารย์เหมิงเฟย