กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 4 โรคประหลาด
ซูจื่อหยางนั่งอยู่บนเก้าอี้ ขมวดคิ้วแน่น
ท่าทางราวกับมีเรื่องหนักอกหนักใจอยู่มากมาย
ตอนนี้เป็นเวลาบ่ายแล้ว
ซูจื่อหยางไม่ได้กินแม้แต่มื้อเที่ยง เขาเอาแต่นั่งอยู่บนเก้าอี้อย่างนั้นมาตลอด
“เสี่ยวซู!” เสียงเล็กใสราวกับเด็กเช่นนี้ฟังออกได้ไม่ยากว่าเป็นหลี่เซียนจื่อ
ซูจื่อหยางเงยหน้าขึ้นมอง
“ทำอะไรอยู่! นั่งเหม่อเหรอ?” หลี่เซียนจื่อเห็นซูจื่อหยางซึมเซาไม่มีความสุขจึงถามขึ้น
ซูจื่อหยางส่ายหน้า ปรับอารมณ์เล็กน้อยแล้วทำหน้าประหลาดใจ “เธอมาได้ยังไง? ไม่ได้ไปทำงานต่างถิ่นหรอกเหรอ?”
“ก็มีเจ้าวาสนาคนหนึ่งป่วยเป็นโรคประหลาดน่ะสิ อาจารย์ฉันเลยให้พามาที่นี่ ให้นักพรตเซียวตรวจดู” หลี่เซียนจื่ออธิบายด้วยเสียงเล็กใสราวกับเด็ก