เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 363 แม่มดน้อยจอมป่วน
ความหวาดกลัวทำให้ใบหน้าของเขาซีดเผือด คิดจะลุกขึ้นวิ่งหนี ทว่าความเจ็บปวดแสนสาหัสที่แล่นมาจากช่องท้องกลับทำให้ร่างกายไม่อาจขยับเขยื้อนได้เลย
ชั่วพริบตาถัดมา เบื้องหน้าของเขาก็มืดดับลง ในปากส่งเสียงกรีดร้องโหยหวน ศีรษะทั้งหัวถูกมันกัดเอาไว้แน่นหนา จากนั้นก็ถูกลากหายเข้าไปในพงไพร
อีกด้านหนึ่ง สองคนหลินเสวี่ยเจี้ยนกำลังเดินอยู่บนเส้นทาง ตั้งใจจะไปยังหุบเขาเบื้องหน้าเพื่อดูเสียหน่อย
เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ผู้อื่นสัมผัสถึงกลิ่นอายอันแข็งแกร่งของตนแล้วจงใจหลบเลี่ยง ทั้งสองจึงซ่อนกลิ่นอายเอาไว้จนถึงระดับต่ำสุด
ทันใดนั้น ดวงตาคู่หนึ่งที่ทอแสงสีเขียวก็ปรากฏขึ้นตรงตำแหน่งห่างไปเบื้องหลังหนึ่งร้อยเมตร
ทันใดนั้นก็ตามมาด้วยหนึ่งคู่ สองคู่ ภายในพงหญ้ามีแสงสีเขียวผุดโผล่ออกมามากยิ่งขึ้น
ติดตามมาด้วยเสียงคำรามต่ำที่แว่วดังออกมาเป็นระลอก
“คุณหนู!”
ชิงเอ๋อร์สัมผัสได้ถึงความผิดปกติตั้งแต่นานแล้ว จึงเอ่ยปากเตือนหลินเสวี่ยเจี้ยนเสียงเบา