กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 362 แม่มดน้อยจอมป่วน!
“ยังนึกว่าพวกเขาจะเก่งกาจสักเพียงใด สุดท้ายก็มีฝีมือแค่นี้เอง ชิ”
“พวกมันคงไม่รู้จักชื่อเสียงของสำนักกระบี่สวรรค์พวกเรากระมัง หากรู้เข้า คงตกใจกลัวจนปัสสาวะราดรดไปนานแล้ว”
ด้านหลังบุรุษอาภรณ์เทา ศิษย์หลายคนต่างกระซิบกระซาบ น้ำเสียงเต็มไปด้วยการประจบสอพลอเอาใจ
“พอได้แล้ว เลิกพูดจาไร้สาระ รีบไปเก็บผลวิญญาณจิตลงมาให้หมด อย่าให้ตกหล่น!”
บุรุษอาภรณ์เทาเอ่ยขัดหลายคนอย่างหมดความอดทน ขมวดคิ้วออกคำสั่งแก่พวกเขา
“ขอรับเจ้านิกาย!” ศิษย์หลายคนหุบสีหน้าเกียจคร้านลง รีบเดินไปข้างต้นไม้ ขณะกำลังจะยื่นมือออกไปเก็บเกี่ยว กลับถูกบุรุษอาภรณ์เทาเอ่ยเรียกให้หยุด:
“ช้าก่อน เก็บไปเช่นนี้ไม่คุ้มค่านัก สู้เจ้านิกายผู้นี้เก็บเอาต้นไม้ไปด้วยเลยดีกว่า”
ผลไม้มีอยู่เพียงเท่านี้ กินหมดก็ไม่มีแล้ว หากนำต้นวิญญาณจิตกลับไปได้
ภายภาคหน้าตนเองอยากกินเท่าใดก็มีเท่านั้น แม้ไม่แน่ว่าจะปลูกให้รอดได้ แต่หากไม่ลองดูจะรู้ได้อย่างไรเล่า