กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 347 พวกเจ้าหวาดกลัวแล้วรึ?!
หากพวกเขามีความตระหนักรู้ในตนเอง ภายภาคหน้าก็คงมิกล้าคิดมาระรานตนเป็นแน่
เว้นเสียแต่ว่าพวกเขาจะอยากเป็นดั่งเช่นสำนักมหาสุญตา ที่ถูกเขาทำลายล้างจนสิ้นซาก
“อาจารย์ คนด้านนอกเหล่านั้น พวกเราจะ...หรือไม่ขอรับ”
ยามนี้พวกเซียวฟานเองก็สังเกตเห็นผู้คนที่ซ่อนตัวอยู่ภายนอกแล้ว เขาจึงอดมิได้ที่จะขมวดคิ้วเอ่ยถามอาจารย์หลินมู่
“มิต้องไปใส่ใจพวกเขา” หลินมู่ส่ายหน้าให้แก่เขาพลางเอ่ยว่า
“เรื่องราวที่นี่คลี่คลายแล้ว พวกเราจงไปหาสถานที่อันยอดเยี่ยมที่เปี่ยมด้วยปราณวิญญาณหนาแน่นสักแห่ง เมื่อพบแล้วจะได้ย้ายตระกูลมาที่นี่ทันที”
เมื่อได้ยินถ้อยคำนี้ พวกหลินเฟิงต่างก็รู้สึกตื่นเต้นฮึกเหิมขึ้นมาในใจ
ทันใดนั้น หลินเฟิงเหลือบมองสำนักมหาสุญตาเบื้องหน้า คล้ายนึกสิ่งใดขึ้นได้ จึงเอ่ยเสนอแนะต่อนายน้อยหลินมู่อย่างตื่นเต้นว่า