เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 346 การล่มสลายของสำนักมหาสุญตา
“เจ้าเด็กเหลือขอ เจ้าช่างขวัญกล้าเทียมฟ้านัก ข้ายังมิทันได้ไปตามล่าเจ้า นึกไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะกล้าเสนอหน้ามารนหาที่ตายถึงที่!”
สิ้นเสียงตวาดกร้าวด้วยโทสะ ชายชราผู้หนึ่งในชุดอาภรณ์ขาว ผมขาวหน้าเยาว์ พลันปรากฏกายขึ้นกลางลานในชั่วพริบตา
ผู้มาเยือนมิใช่ใครอื่น แท้จริงแล้วคืออู๋ตี๋ บรรพชนสำนักมหาสุญตา
ด้านหลังของเขา ยังคงติดตามมาด้วยสวีเจี๋ย เจ้าสำนักรักษาการสำนักมหาสุญตา และเหล่าผู้อาวุโสระดับมหาจักรพรรดิที่ยังหลงเหลืออยู่อีกสองสามคน
ยามนี้ บรรพชนอู๋ตี๋เบิกตากว้างจ้องเขม็งไปยังหลินมู่ด้วยเพลิงแค้น เมื่อเห็นผู้อาวุโสหลายคนต้องจบชีวิตอย่างอนาถ ประกอบกับนึกถึงเรื่องที่ร่างแยกของตนถูกทำลายไปก่อนหน้านี้
โทสะภายในใจของเขาก็ปะทุขึ้นจนถึงขีดสุดอย่างแท้จริง
เขามิคาดคิดเลยว่าตนเพิ่งจะนำกำลังคนออกไปได้ไม่ทันไร ผลลัพธ์คือรังใหญ่กลับถูกผู้อื่นบุกมาถล่มเสียแล้ว