เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 323 ย้ายเข้าสู่เมืองชางไห่
เห็นเพียงหลินมู่ออกจากห้องมา
ยามเห็นพวกเฉินเป่ยเสวียนทั้งสองยืนอยู่หน้าประตู เขาหาได้รู้สึกประหลาดใจอันใดไม่
“ผู้อาวุโสหลิน ท่านตื่นแต่เช้าถึงเพียงนี้ ไฉนจึงไม่นอนต่ออีกสักหน่อยเล่า”
เมื่อเห็นหลินมู่ออกมา ทั้งสองชะงักไปเล็กน้อย ทันใดนั้นเฉินเป่ยเสวียนก็รีบเอ่ยทักทายเขาอย่างนอบน้อม
“นั่นสิขอรับ นี่ยังเช้าอยู่นัก” ผู้อาวุโสใหญ่ลู่หวยชวนก็มองดูเขาพลางแย้มยิ้ม
ได้ยินดังนั้น หลินมู่จึงถือโอกาสปิดประตูห้อง บิดขี้เกียจคราหนึ่ง แล้วทอดสายตาอันเกียจคร้านเล็กน้อยมองไปยังทั้งสองพลางกล่าวว่า
“พวกเจ้าเอาแต่พร่ำบ่นอยู่หน้าประตูผู้อาวุโสผู้นี้ตั้งครึ่งค่อนวัน เสียงดังรบกวนจนข้าจะข่มตานอนลงได้อย่างไร”
เมื่อได้ยินถ้อยคำนี้ ทั้งสองก็พลันเผยสีหน้ากระอักกระอ่วนใจออกมาทันที