กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เฒ่าเต่าเงยหน้ามองดูภาพเหตุการณ์ แววตาวูบไหว
“ท่านผู้อาวุโสเฒ่าเต่า ส่วนลึกของดินแดนลับรกร้างเร้นลับ ดูมีบางอย่างไม่ชอบมาพากล……”
จุ้ยเชียนเฉินที่อยู่ด้านข้างพลันขมวดคิ้วกล่าวขึ้น
“โย่ สายตาไม่เลวนี่” เฒ่าเต่ายิ้มบาง ๆ ยามนี้เขายังคงอยู่ในรูปลักษณ์บุรุษรูปงาม หงเหลียนอยู่ที่นี่ด้วย เขาจึงไม่สะดวกที่จะเปลี่ยนร่างย้อนกลับไป
จุ้ยเชียนเฉินคิดจะกล่าวอะไร ทว่ากลับพบว่าเฒ่าเต่าที่อยู่ข้างกายหายลับไปแล้ว พอหันศีรษะไป ก็แลเห็นเฒ่าเต่าไปปรากฏตัวค้อมกายอยู่ข้างกายลู่ฉางเซิงบนที่นั่งประธานเสียแล้ว
แววตาของจุ้ยเชียนเฉินวูบไหว ได้แต่หันกลับมาดูภาพเหตุการณ์ต่อไป ทำท่าทีราวกับกำลังสังเกตการณ์อย่างละเอียดรอบคอบ
……
“เจ้านาย ดินแดนลับรกร้างเร้นลับนี้พิกลนัก พวกหานเยว่อาจจะมีอันตรายขอรับ”
เฒ่าเต่าค้อมกายกล่าว