เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
การกระทำกะทันหันของหานเยว่ ทำให้ลานกว้างเงียบสงัดไปชั่วครู่ จากนั้นจึงปะทุเสียงทั้งตกตะลึงและสงสัยนับไม่ถ้วนขึ้นมา
“ซี๊ด นั่นหานเยว่ใช่หรือไม่ เขาคิดจะทำอะไรกันแน่?”
“ดูจากท่าทางนี้แล้ว หรือว่าเขาคิดจะจัดการเพียงลำพังเหล่าอัจฉริยะฟ้าประทานหลายพันคนนี้? เป็นไปไม่ได้อย่างเด็ดขาด!”
“ไม่ว่าจะอย่างไร หานเยว่ผู้นี้ก็ดุดันไม่เบาอย่างแท้จริง สมกับเป็นนักศึกษาของท่านผู้ใหญ่ ทว่าพูดก็พูดเถิดทุกท่าน ก่อนหน้านี้พวกท่านสัมผัสได้ถึงระดับภาวะมรรคตำราของพวกหานเยว่ทั้งสี่คนหรือไม่?”
“เฮ้อ อย่าได้เอ่ยถึงเลย ในชั่วพริบตาแรกนั้นข้าก็สัมผัสดูแล้ว แต่กลับไม่ได้สิ่งใดกลับมา รอบกายของพวกหานเยว่ทั้งสี่คนคล้ายกับถูกหมอกหนาชั้นหนึ่งปกคลุมไว้ ทำให้ยากจะมองทะลุ ดูปราดเดียวก็รู้ว่าซ่อนเร้นตบะระดับเอาไว้ อีกทั้งยังล้ำลึกอย่างยิ่ง”