เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
วะ...วางยา?
สิ่งนี้ทำให้จุ้ยเชียนเฉินที่เดิมทียังคงจมอยู่กับเรื่องนั้นตกใจขึ้นมาในใจ รีบกล่าวว่า
"ทะ...ท่านผู้อาวุโสเฒ่าเต่า วิธีนี้ไม่เหมาะสมนะขอรับ"
"มีอันใดไม่เหมาะสม?" เฒ่าเต่าไม่สบอารมณ์ ทว่าเมื่อหางตาเหลือบไปเห็นลู่ฉางเซิงที่กำลังหลับตาพักจิตอยู่บนที่นั่งประธาน ครั้นรู้สึกตัวสีหน้าแปรเปลี่ยน จึงพาดแขนลงบนหัวไหล่ของจุ้ยเชียนเฉิน พลันกระแอมไอว่า "แอ๊ก เจ้าอย่าเพิ่งตระหนก ข้าก็แค่ล้อเล่นช่างเถิด"
"เช่นนั้นก็ดีแล้ว เช่นนั้นก็ดีแล้ว ความจริงธุลีนับพันก็ทราบว่าท่านผู้อาวุโสเฒ่าเต่าล้อเล่น ในใจของธุลีนับพันนั้น ภาพลักษณ์ของท่านผู้อาวุโสเฒ่าเต่าองอาจผึ่งผายหาใดเปรียบมาโดยตลอด ย่อมไม่มีทางทำเช่นนั้นอย่างเด็ดขาด"
จุ้ยเชียนเฉินใจผ่อนคลายลง รีบเอ่ยคำเยินยอทันที
"หึ ๆ" เฒ่าเต่ายิ้ม ๆ
จุ้ยเชียนเฉินจากนั้นถามขึ้นต่อว่า "เช่นนั้น......ท่านผู้อาวุโสเฒ่าเต่าเตรียมที่จะใช้แผนการแรกหรือขอรับ?"