เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ภายในภัตตาคารเฉิงเฟิง
พวกหานเยว่และเย่เซียวเซียวต่างก้มหน้าบำเพ็ญอยู่ในห้องของตน
ผ่านพ้นวันนี้ไป ในใจพวกเขาก็ยิ่งทวีความเร่งด่วน ถือเป็นนักศึกษาของโรงเรียนฉางเซิง ย่อมไม่ได้ทำให้ท่านเสียหน้าได้อย่างเด็ดขาด
ยามกลางวัน ณ ลานกว้างพระราชวัง พวกเขาสามารถมองเห็นสายตาอันอิจฉา หรือกระทั่งริษยาของเหล่าอัจฉริยะฟ้าประทานจากแต่ละแคว้น ยามที่ล่วงรู้ว่าตนเองเป็นนักศึกษาของท่านได้อย่างชัดเจน
ในขณะเดียวกัน ด้านนอกห้องอันงดงามอย่างมีรสนิยมอีกห้องหนึ่ง เถ้าแก่ได้พาไปด้วยเสี่ยวเอ้อร์หลายคนยืนค้อมกายอย่างพิถีพิถันไม่ตกหล่นเพื่อรอรับคำสั่งอยู่ตรงนั้น
เพราะอย่างไรเสีย ผู้ที่อยู่ในห้องนี้ก็คือท่านผู้สูงศักดิ์อาภรณ์ครามผู้น่าสะพรึงกลัวท่านนั้นเชียวนะ
"เจ้านาย จักรพรรดิยุทธ์สะเทือนสวรรค์ผู้นี้มีไหวพริบดูคนอยู่บ้าง หึ ๆ ลากสังขารที่บาดเจ็บหนักยังจะดันทุรังมาเฝ้ารักษาให้ท่านจนได้"