เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ราตรีมาเยือน โคมไฟเริ่มส่องสว่าง
ตามปกติในยามนี้ นครหลวงแคว้นเทพหยางเสินย่อมคึกคักอย่างยิ่ง ยิ่งบวกกับสาเหตุที่มีการประลองอัจฉริยะฟ้าประทานในหนึ่งวาระนี้ด้วยแล้ว ตามหลักแล้วสมควรจะคึกคักยิ่งกว่าเวลาปกติจึงจะถูก
ทว่า ทั้งนครหลวงในค่ำคืนนี้กลับเงียบสงบเป็นพิเศษ
กระทั่งสุนัขข้างทางยังอยู่อย่างลับๆ
ผู้สัญจรเร่งรีบเดินทาง ทำธุระของตนอย่างระมัดระวังอย่างยิ่งยิ่ง ทว่าส่วนใหญ่ต่างใช้หางตากวาดมองไปยังทิศทางหนึ่งในม่านราตรี ภายในแววตาเปี่ยมล้นด้วยความหวาดหวั่น
ทิศทางนั้น มีภัตตาคารแห่งหนึ่ง นามว่าภัตตาคารเฉิงเฟิง เป็นภัตตาคารธรรมดาสามัญแห่งหนึ่งในนครหลวง
ทว่าค่ำคืนนี้ ภัตตาคารที่แต่ก่อนธรรมดาสามัญแห่งนี้ กลับดึงดูดความสนใจของผู้คนนับไม่ถ้วนทั่วทั้งนครหลวง
.........
หน้าประตูใหญ่ภัตตาคารเฉิงเฟิง
จักรพรรดิยุทธ์สะเทือนสวรรค์ยืนอยู่ตรงนั้นดุจศิลา มองตรงไปเบื้องหน้า สายตาเที่ยงธรรมไม่เอนเอียง มีท่าทีเฝ้าประตูอย่างเห็นได้ชัด