เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
นอกสถาบันเป่ยโต่ว เงียบสงัดไร้สรรพเสียง
ร่างกายแข็งค้าง มองดูชายชราผู้วาจาฝืนสวรรค์และมีหัวเราะเยาะเปรอะเปื้อนใบหน้า ในใจของพวกเขาอดสั่นสะท้านมิได้
โดยเฉพาะอย่างยิ่งสายตาของชายชรา มันคือสายตาที่มองมดปลวกอย่างแท้จริง ปรากฏชัดเจนอย่างไม่ต้องสงสัย
รัศมีอำนาจอันแข็งแกร่งนี้สะกดทุกคนไว้ในชั่วพริบตา!
เจ้านาย?
ผู้ที่ชายชราอวดดีผู้นี้เอ่ยถึง หรือว่าจะเป็นบุรุษอาภรณ์ครามที่ยืนอยู่ตรงนั้นด้วยสีหน้าสงบนิ่งผู้นั้นกัน?
เหล่ากองกำลังพิทักษ์กระชับมือที่กุมอาวุธแน่น ฝ่ามือมีเหงื่อเย็นซึมออกมาแล้ว
พวกเขาถูกถ้อยคำเพียงไม่กี่คำของเฒ่าเต่าสะกดไว้จริง ๆ
ขุนนางเฒ่าผู้นั้นก็กลืนน้ำลายเช่นกัน ในใจอดไม่ได้ที่จะตีกลองรัว ตัวเขาที่ผ่านแวดวงขุนนางมาเนิ่นนานก็ค้นพบเช่นกันว่า วาจาและการกระทำของชายชราเบื้องหน้า มีความเชื่อมั่นอันแข็งแกร่งยิ่งหนุนหลังอยู่อย่างแท้จริง