กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“นครหลวงเป็นดังที่คาดรุ่งเรืองกว่าตำบลจี๋เสียงของพวกเรามากจริง ๆ ด้วย”
หานเยว่ทั้งสี่คนมองดูเมืองใหญ่อันยิ่งใหญ่โอ่อ่าเบื้องหน้า แววตาเปี่ยมล้นไปด้วยความตื่นเต้น นี่นับเป็นครั้งแรกที่พวกเขามาเยือนนครหลวง
ด้านข้าง เฒ่าเต่าและจุ้ยเชียนเฉินหลุดขำ รุ่งเรืองงั้นหรือ?
แต่ก็ไม่ผิดหรอก อย่างไรเสียก็นับเป็นเมืองศูนย์กลางของจักรวรรดิแห่งหนึ่ง เมื่อเทียบกันกับตำบลจี๋เสียงแล้วย่อมต้องโอ่อ่ากว้างใหญ่กว่ามากเป็นธรรมดา
ลู่ฉางเซิงสีหน้าสงบนิ่ง ไพล่มือไว้ด้านหลังมองดูนครหลวงเบื้องหน้า ยามนี้บนกำแพงเมืองของนครหลวงปักธวัชไว้เต็มไปหมด ทั้งบนเมืองล่างเมือง ผู้คนเนืองแน่นดุจขุนเขาทะเล ช่างคึกคักเสียจริง ไม่ต้องคิดก็รู้ได้ว่าภาพเหตุการณ์อันยิ่งใหญ่ตระการตาเช่นนี้ย่อมเกี่ยวข้องกับการประลองอัจฉริยะฟ้าประทานเป็นแน่
“ไป ไปสถาบันเป่ยโต่วโดยตรงเลย”