ตอนที่ 564 สิบปี

ทะเลสาบนอกตำบลจี๋เสียง

ลู่ฉางเซิง เฒ่าเต่า และจุ้ยเชียนเฉินนั่งตกปลาอยู่ใต้ร่มบังแดด

ทางด้านที่ไม่ไกลนัก พวกนักศึกษาอย่างหานเยว่นั่งขัดสมาธิอยู่ใต้แดดแผดเผา หลับตาบำเพ็ญ เหงื่อไหลท่วมกายตั้งนานแล้ว

"สิบปีต่อมา พวกเราพานักศึกษาไปด้วยยังนครหลวง มุ่งหน้าไปสู่การประลองอัจฉริยะฟ้าประทานหลากแคว้นนั่น" ลู่ฉางเซิงกล่าวเบา ๆ

"ขอรับ"

จุ้ยเชียนเฉินรีบขานรับ เรื่องนี้เฒ่าเต่าเคยบอกกล่าวกับเขาแล้ว

เขาก็ดูออกเช่นกันว่าท่านลู่ตั้งใจจะบ่มเพาะเด็กทั้งสี่คนอย่างหานเยว่อย่างแท้จริง

แน่นอนว่าผ่านช่วงเวลาที่เป็นผู้ช่วยสอนนี้ จุ้ยเชียนเฉินก็ได้ค้นพบพรสวรรค์มรรคาอักษรของเหล่านักศึกษาอย่างแท้จริง ในบรรดานั้นหานเยว่โดดเด่นที่สุด ส่วนเย่เซียวเซียวและเซียวฟานก็ไม่เลว

ก็มีเพียงเฉาโป๋อวี้ที่ยังไม่ได้เป็นศิษย์ตัวจริงเท่านั้นที่ด้อยกว่าอยู่บ้าง……

ทว่าความพยายามของเขานั้น จุ้ยเชียนเฉินก็มองเห็นอยู่กับตา และค่อย ๆ เข้าใจว่าเหตุใดลู่ฉางเซิงจึงได้รับเขาไว้