กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ไม่นานนัก นิมิตฟ้าดินก็หายไปอย่างสะอาดหมดจด ทุกสิ่งฟื้นคืนสู่สภาพเดิม ภาพเหตุการณ์วันสิ้นโลกเมื่อครู่นี้ประหนึ่งความฝันชั่วครู่ตื่นหนึ่ง
ทว่าใครต่างก็รู้ดีว่า นั่นหาใช่ความฝันไม่ นิมิตอันน่าสะพรึงกลัวก่อนหน้านี้จะยังคงเล่าลือสืบต่อกันไปทั่วทั้งชูอู่เสวียนเทียนไปอีกเนิ่นนาน ทั้งยังมีสารพัดรูปแบบอีกด้วย
โรงเรียนฉางเซิง
มิติพลันปรากฏรอยร้าวขึ้นสายหนึ่ง เงาร่างผู้คนสายหนึ่งถูกขว้างตกลงมา นอนพักแผ่หลาเป็นท่าตัวอักษรใหญ่อยู่บนพื้น อาภรณ์ชำรุดเสียหายอย่างหนัก หอบหายใจมองดูท้องฟ้าสีน้ำเงินเข้ม สองตาเหม่อลอยไปบ้าง
“ท่านปู่สวี!”