กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ทะเลสาบนอกเมือง
“เฮ้อ มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
เฒ่าสวีเก็บคันเบ็ด ถอนใจอย่างห่อเหี่ยวและขมขื่น
ฟ้ายังไม่ทันสว่างเขาก็มาที่นี่แล้ว จนถึงบัดนี้ก็ตกปลาไปได้หนึ่งถึงสองชั่วยามแล้ว ทว่ากลับตกปลาได้เพียงปลาตัวเล็กตัวเดียว……
ไม่น่าเป็นไปได้ เมื่อคืนตัวเขาช่างดุดันไร้เทียมทานอย่างยิ่งเห็น ๆ!
ซินแสลู่ก็ยังกล่าวชมว่าตนเป็นอัจฉริยะด้านการตกปลา
“ช่างเถอะ บางทีตอนกลางคืนปลาอาจจะชุมกว่า ตอนเช้าพวกมันอาจจะยังนอนหลับอยู่!”
เฒ่าสวีปลอบใจตัวเองหนึ่งประโยค อารมณ์จึงสบายกว่ามาก พลางคิดว่ามีความเป็นไปได้สูงจริง ๆ!
อย่างไรเสียตนก็เป็นมือใหม่
เฮ้อ คิดคำนวณพลาดไป รู้อย่างนี้เมื่อคืนน่าจะเลื่อนให้เร็วขึ้นถามซินแสลู่เกี่ยวกับนิสัยความเคยชินของปลาเสียหน่อย