เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เสาสร้างกำเนิดที่แปด
ลู่ฉางเซิงแหวกผ่านท่ามกลางเมฆดวงดาวอันเจิดจรัสนับไม่ถ้วน ทุกครั้งที่ไปถึงหมู่ดาวมารดาแห่งหนึ่ง เขาจะหยุดดูสภาพความเสียหายชั่วครู่ ด้วยเหตุนี้ จึงรบกวนเวลาไปบ้าง
และก็เป็นไปตามที่เขาคาดเดาไว้ ในหมู่ดาวมารดานั้น เหล่ามารศักดิ์สิทธิ์กลืนสุญต่างถอยหนีไปจนหมดสิ้นแล้ว
กาลเวลาไหลผ่านไปเช่นนี้ จนกระทั่งชั่วขณะหนึ่ง รูปร่างของลู่ฉางเซิงชะงักลง ขมวดคิ้วมองไปยังส่วนลึกแห่งความว่างเปล่าภายนอกเสาสร้างกำเนิด
มีกลิ่นอายอันคลุมเครืออีกเจ็ดสายกำลังมุ่งไปยังเสาสร้างกำเนิดที่แปด……
มิต้องคิด ก็รู้ได้ทันทีว่า คือเทพมารศักดิ์สิทธิ์อีกเจ็ดตนที่เหลือ
ลู่ฉางเซิงเดิมทีตั้งใจจะทำลายล้างเทพมารศักดิ์สิทธิ์ไปทีละราย ทว่าเผ่ามารศักดิ์สิทธิ์กลืนกินนภากลับกลายเป็นระมัดระวังถึงเพียงนี้ นับเป็นสิ่งที่เขานึกไม่ถึงเลยจริง ๆ
"คราวนี้ บางทีอาจเป็นศึกที่ยากลำบากที่สุดในประวัติศาสตร์"
ลู่ฉางเซิงดวงตาทั้งคู่ทอประกายแสงสีฟ้าพลางวูบไหวพึมพำ
แม้เขาจะทะนงตน แต่เผ่ามารศักดิ์สิทธิ์กลืนสุญก็แข็งแกร่งอย่างแท้จริง นี่คือความจริงที่มิอาจปฏิเสธได้ การที่สิ่งมีชีวิตภายนอกเหล่านี้สามารถแทรกผ่านเข้ามาในความว่างเปล่าไร้สิ้นสุด และสามารถกัดแทะเสาสร้างกำเนิดได้ ย่อมเพียงพอที่จะพิสูจน์แล้ว