ตอนที่ 512 มิใช่ดีงามหรอกหรือ

เมื่อเห็นแขนของซินซีหย่าถูกปลดออกต่อหน้าต่อตา สิ่งมีชีวิตโดยรอบและเหล่ามารศักดิ์สิทธิ์กลืนสุญต่างมีแววตาสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง จับจ้องมองลู่ฉางเซิงอย่างยากจะเชื่อ

ทว่าพวกเฒ่าเต่าและหุนขุยกลับไม่รู้สึกคาดไม่ถึงแม้แต่น้อย

พวกเขาคุ้นชินกับความไร้เทียมทานของลู่ฉางเซิงเนิ่นนานแล้ว

เพียงแต่ มีเรื่องหนึ่งที่ทำให้พวกหุนขุยงุนงงยิ่งนัก

นั่นคือ อสุรกายตนนี้ถูกลู่ฉางเซิงบิดแขนขาดอย่างชัดเจน เหตุใดจึงดูไม่เจ็บแม้แต่น้อย? หรือว่าจะอสุรกายเหล่านี้ไม่มีความรู้สึกเจ็บปวด? หากเป็นเช่นนั้นก็น่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว!

“เจ้าสัตว์เลื้อยคลานสมควรตายเอ๊ย!!”

ซินซีหย่าพลันเดือดดาลขึ้นมา

ลู่ฉางเซิงจึงตวาดเสียงต่ำ “คุกเข่าลง!”

กร๊อบ!

สิ้นเสียง ท่อนล่างของร่างซินซีหย่าก็พลันถูกฟันขาดกลางเอว รอยตัดเรียบเสมอกันยิ่งนัก!