ตอนที่ 471 ตื่นขึ้น

มหาโลกโบราณถ้ำสุญตาฟ้าดิน

หลังจากลู่ฉางเซิงฟาดจนระเบิดฉู่โยว ทั่วทั้งสถานที่ผู้คนต่างตกใจจนคุกเข่าคารวะลง เพื่อแสดงการสวามิภักดิ์

ลู่ฉางเซิงมาถึงยอดหอนิมิตสวรรค์ ค่อย ๆ ก้าวเดินไปนอกค่ายกลหลอมสุดขีด จากนั้นจึงซัดฝ่ามือเดียวจนค่ายกลหลอมสุดขีดแตกกระจายเป็นเสี่ยง ลวดลายซับซ้อนบนพื้นดินพลันมีควันลอยออกมาในชั่วพริบตา และหายไปในที่สุด

"ทะ...ท่าน……"

เหอซีถงก้มศีรษะร้องเรียกอย่างนอบน้อม

เหอซีถงรู้ดีว่า ท่านต้องจำได้ตนเองได้อย่างแน่นอน

เหอซีถงถึงกับมีการคาดเดาหนึ่งขึ้นมา มีความเป็นไปได้สูงว่า ท่านอาจจะได้รับการไหว้วานจากท่านพ่อ จึงมาช่วยเหลือนางที่ฟ้าดินแห่งนี้……

ลู่ฉางเซิงกวาดตามองเหอซีถงครู่หนึ่ง พยักหน้าอย่างเรียบเฉย "สิงเทียนเป็นห่วงเจ้ายิ่งนัก"