เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“องค์ราชา เป็นกองทัพใหญ่เฟิงหลวนพ่ะย่ะค่ะ!”
ขุนนางทั้งปวงต่างร้องอุทานด้วยสีหน้าซีดขาว
ทันใดนั้น กองทัพและทหารยามทั้งหมดต่างประหนึ่งเผชิญศัตรูใหญ่!
อวิ๋นเจ๋อชางจับจ้องกองทัพใหญ่เฟิงหลวนที่ยิ่งทวีเข้าใกล้อย่างเฉียบคม แววตาค่อย ๆ เคร่งขรึมขึ้น เขามุ่งไปยังเย่สวินว่างที่อยู่ข้างกายเอ่ยถาม:
“น้องชายผู้ประเสริฐ เจ้าเองก็สัมผัสได้แล้วใช่หรือไม่?”
“อืม กลิ่นอายที่คลุมเครือทว่าสะกดขวัญถึงเพียงนี้ ย่อมเป็นยอดฝีมือระดับวิญญาณเทพผู้นั้นอย่างไม่ต้องสงสัย” เย่สวินว่างกล่าวอย่างเคร่งขรึม
อวิ๋นเจ๋อชางส่ายหน้าฝืนยิ้ม: “เปิ่นหวังกระจ่างแจ้งแล้ว”
“องค์ราชาตรัสเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร?” เย่สวินว่างสงสัย
อวิ๋นเจ๋อชางกล่าวอย่างเรียบเฉย: “แคว้นโบราณเฟิงหลวนนับแต่มียอดฝีมือระดับวิญญาณเทพ ก็คิดจะเขมือบแคว้นโบราณเมฆาครามของพวกเราแล้ว ต่อให้ยอมแต่งเข่อหนิงออกไปจริง ๆ กองทัพใหญ่เฟิงหลวนก็คงบุกมาในอีกไม่กี่วันอยู่ดี”