เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
โถงว่าราชกิจ
ขุนนางทั้งปวงสีหน้าประหม่า วิพากษ์วิจารณ์กันเซ็งแซ่ ร้อนใจจนแทบกระโดดตัวลอย:
"ตั้งแต่วันที่องค์ราชานำตัวองค์ชายใหญ่เฟิงหลวนจับขังคุกสวรรค์ ข้าก็คาดเดาได้ถึงวันนี้แล้ว เพียงแต่คิดไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่าเฟิงหลวนถึงกับไม่ส่งแม้แต่สาส์นท้ารบ กลับจู่โจมเข้ามาตรง ๆ"
"เฮ้อ นี่จะทำอย่างไรดีเล่า เดิมทีเฟิงหลวนก็มียอดฝีมือระดับวิญญาณเทพประจำการคุ้มครองอยู่แล้ว กลับกลายเป็นยังจะมาจู่โจมสายฟ้าแลบอีก นี่กะจะไม่เหลือหนทางรอดให้อวิ๋นหลานของพวกเราเลยแม้แต่น้อย"
"องค์ชายใหญ่ของพวกมันก็เห็นอยู่ชัด ๆ ว่าอยู่ในคุกสวรรค์ของพวกเรา หรือไม่กลัวพวกเราจะเมื่อเริ่มแล้วก็ทำให้สุดหรืออย่างไร?"
"หึ ๆ ตามที่ข้าดูนะ การกระทำนี้ของเจ้าแคว้นเฟิงหลวน เกรงว่าคงมีเจตนาจะทอดทิ้งเฟิงฉางเซวียนเสียแล้ว"
"ซี๊ด ถึงกับเหี้ยมโหดเด็ดขาดปานนี้เชียวรึ?"
"……"