เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
พระราชวัง โถงว่าราชการ
อวิ๋นเจ๋อชางนั่งอยู่เหนือโถงสูง มองดูขุนนางทั้งปวงเบื้องล่างพลางกล่าวอย่างเรียบเฉย
"องค์ชายใหญ่แคว้นโบราณเฟิงหลวนในอีกไม่กี่วันก็จะเดินทางมายังนครหลวงเพื่อเดินทางไปรับเจ้าสาว จงนำเรื่องที่องค์หญิงเข่อหนิงกำลังจะออกเรือนไปยังแคว้นโบราณเฟิงหลวนประกาศให้ทั่วแผ่นดินเถิด"
เมื่อได้ยินดังนั้น ขุนนางทั้งปวงต่างยินดีปรีดาในใจ พากันสบตากัน จากนั้นจึงคุกเข่าคารวะพร้อมเพรียงกันโดยมิได้นัดหมาย
"องค์ราชาทรงพระปรีชาชาญ!!"
เช่นนี้แล้ว สองแคว้นก็มิต้องเข้าปะทะกัน ไม่ว่าต่อราษฎรหรือต่อตัวพวกเขาเอง ล้วนเป็นเรื่องน่ายินดีใหญ่หลวง
หากอวิ๋นหลานเปิดศึกกับเฟิงหลวนจริง ๆ เช่นนั้นผลลัพธ์ยากจะคาดคิด ขุนนางเช่นพวกเขา จุดจบที่ดีหน่อยคาดว่าก็คงเป็นระหกระเหินเร่ร่อน
อวิ๋นเจ๋อชางเปลือกตาหลุบต่ำ โบกมืออย่างไร้เรี่ยวแรง