เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
"อุปนิสัยขององค์ชายเก้า แคว้นโบราณเมฆาครามล้วนรู้กันทั่ว ท่านพ่อกลับกลายเป็นตัดใจเอาความสุขตลอดชีวิตของชิงชิงไปแลกกับอนาคตข้างหน้าของจวนตระกูลจู้ได้ลงคอเชียวหรือ?"
วาจาของจู้ชิงชิงราบเรียบ ไม่ได้โกรธเคือง และยิ่งไม่มีอารมณ์ความรู้สึกอื่นใดแม้แต่น้อย
เมื่อได้ยินดังนั้น จู้กู้หยวนก็ขมวดคิ้ว อุปนิสัยขององค์ชายเก้าย่อมเลวร้ายอย่างแน่นอน อีกทั้งยังเลวร้ายจนเป็นที่รู้กันทั่ว
แต่ต้านไม่ไหวที่องค์ชายเก้าเป็นองค์ชายที่องค์ราชาทรงโปรดปรานที่สุดพระองค์หนึ่งน่ะสิ!
ดังนั้น จู้กู้หยวนจึงกล่าวอย่างเรียบเฉยว่า "แม้อุปนิสัยขององค์ชายเก้าจะยังมีมิติให้พัฒนาได้อีก แต่ไม่ว่าจะเป็นสถานะ ฐานะ หรืออำนาจ อย่างน้อยก็มิใช่นักดนตรีตัวเล็ก ๆ ผู้นั้นจะเทียบเคียงได้!"
"หากละไว้เรื่องอุปนิสัยขององค์ชายเก้าไม่พูดถึง ข้อดีด้านอื่น ๆ ขององค์ชายเก้าล้วนเป็นตัวเลือกชั้นเลิศ!"