ตอนที่ 411 นักดนตรีเพียงเล็กน้อย?

ภายในโรงน้ำชาพลันตกอยู่ในความเงียบสงบไปชั่วขณะ

ผู้คนทั้งหลายไม่กล้ามองไปยังจู้ชิงชิงที่ขวัญหนีดีฝ่อ จึงรีบก้าวออกจากโรงน้ำชาไปอย่างรวดเร็ว

หากเป็นผู้อื่นเกี้ยวพาราสีเซียนฉินล้มเหลว ผู้คนก็บางทีอาจจะเยาะเย้ยสักยก ทว่าอีกฝ่ายคือจู้ชิงชิง ต่อให้มอบความกล้าให้พวกเขาหมื่นเท่าก็มิกล้า

"คุณหนู……"

เสี่ยวเหลียนอยากพูดแต่หยุดไว้ อยากปลอบใจทว่าไม่รู้ควรจะเอ่ยปากอย่างไร

จู้ชิงชิงส่ายหน้า กระชับม้วนภาพวาดในมือให้แน่นขึ้น ทอดถอนใจกล่าวว่า "ไปกันเถิด"

ในขณะเดียวกัน ภายนอกโรงน้ำชา

ลั่วหลิงเยียนมาล่าช้าอย่างยืดยาด หลังจากล่วงรู้ว่าเซียนฉินจากไปแล้ว ก็โมโหจนกางเขี้ยวกางกรงเล็บ คุ้มคลั่งไม่หยุด

ทว่าหลังจากล่วงรู้ว่าจู้ชิงชิงถูกปฏิเสธ อารมณ์ก็ดีขึ้นมากในทันที