เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หืม?
เมื่อได้ยินเสียงนี้ซึ่งเห็นได้ชัดว่าเป็นของนายท่าน ลู่ฉางเซิงก็เลิกขึ้นเล็กน้อย จากนั้นทอดแววตามองไป ชะงักไปในทันที
ที่แท้กลับเป็นชายฉกรรจ์ไว้หนวดเครารุงรังคนหนึ่ง และสิ่งที่ทำให้เขารู้สึกพิลึกพิลั่นยิ่งกว่าเดิมก็คือ ชายฉกรรจ์ผู้นี้ในยามนี้กำลังจ้องมองเขาด้วยท่าทีเขินอาย……
ลู่ฉางเซิงจึงทำเป็นไม่ได้ยิน พาเฒ่าเต่าที่กำลังมึนงงก้าวเท้าเร็วจากไปในทันใด!
ผู้คนได้สติกลับคืนมาจากความงุนงง ทว่าค้นพบว่าลู่ฉางเซิงหายลับไปแล้ว พลันเกิดความโกลาหลขึ้น ต่างพากันรุมต่อว่าชายฉกรรจ์ผู้นั้น
“ล้วนเป็นเพราะเจ้า! ทำเซียนฉินตกใจหนีเตลิดไปแล้ว!”
“ใช่แล้ว ใช่แล้ว ชายชาตรีดี ๆ แท้ ๆ มีรสนิยมบุรุษก็ไม่นับเป็นกระไรดอก แต่เจ้ามาพูดวาจาหยาบคายพรรค์นี้ใส่เซียนฉินต่อหน้าผู้คนโดยไร้เหตุผลไม่ได้!”